Elibelinde motifi, Anadolu kilim ve halı dokumacılığında en yaygın kullanılan geleneksel Türk motiflerinden biridir. Adını, iki elini beline koymuş bir insan siluetini andıran geometrik görünümünden alır.
ök boya sanatı, bitkilerden, bazı böcek türlerinden ve mineral kaynaklardan elde edilen doğal boyarmaddelerin yün, ipek, pamuk ve keten gibi doğal liflere uygulanmasıyla gerçekleştirilen geleneksel bir boyama tekniğidir.
Türk kültüründe ise ay ve hilal, yalnızca estetik bir motif değil; gökyüzü merkezli dünya görüşünün, mitolojik anlatıların ve sanat anlayışının önemli unsurlarından biri olarak karşımıza çıkar.
Dokumada tercih edilen simetrik düğüm tekniği, Türk halıcılığının karakteristik özelliği olarak bilinen Gördes (Türk) düğümü ile aynı prensibe dayanır.
Oğuz Destanı, Oğuzların yirmi dört boy halinde teşkilatlanışını anlatan en önemli kaynaklardan biridir. Ancak bazı eski Türk eserlerinde bu sayı 22 olarak da geçer.
Koçboynuzu motifi, adını güçlü kıvrımlarıyla dikkat çeken koç boynuzundan alan, Türk süsleme sanatının en eski geometrik motiflerinden biridir.
Türk sanatında ve devlet geleneğinde bazı semboller yüzyıllar boyunca varlığını korumuştur. Bu sembollerden biri çift başlı kartaldır.
Türk tarihine bakıldığında sembollerin güçlü bir yere sahip olduğu görülür. Damga, Türk topluluklarının kimliklerini, soy bağlarını ve aidiyetlerini ifade etmek için kullandıkları işaretler arasında yer alır.
Türk kültüründe kilim, günlük hayatın sıradan bir parçası olmanın ötesinde güçlü bir anlatım biçimi olarak görülmüştür. Yüzyıllar boyunca dokunan her kilim, üzerinde taşıdığı motiflerle bir hikaye anlatmıştır.